Welke vragen stel je over de staat van een tweedehands game?

Vraag naar concrete kenmerken

Een algemene staatomschrijving is een beginpunt. Vraag daarna naar de delen die voor jou belangrijk zijn: het label, de achterkant van de cartridge, het hoesje, het boekje of de bedrukte zijde van de disc. Maak onderscheid tussen zichtbare gebruikssporen en de werking. Een kras op een doos heeft een andere betekenis dan een beschadiging van het spelmedium.

Zijn de foto’s van dit exemplaar?

Een duidelijke productfoto hoeft niet van het aangeboden exemplaar te zijn. Controleer of de winkel een eigen foto of een algemene afbeelding gebruikt. Bij zichtbare stickers, beschreven beschadigingen of bijzondere verpakkingen wil je weten of juist die kenmerken worden geleverd. Vraag zo nodig naar een foto van de voorkant, achterkant en inhoud. Een krap uitgesneden afbeelding is geschikt voor een overzicht, maar vervangt deze controle niet.

Wat is er getest of vervangen?

Vraag hoe de werking is gecontroleerd en welke onderdelen eventueel zijn vervangen of behandeld. Formuleer je vraag precies. Is alleen het opstarten gecontroleerd, is opslaan geprobeerd of heeft de verkoper langer gespeeld? Bij een cartridge met een interne batterij kun je vragen of de status daarvan bekend is. Neem een onbekende batterijstatus niet stilzwijgend aan als nieuw of probleemloos.

Bepaal welke sporen je accepteert

Je hoeft niet voor iedere verzameling een perfect ogend exemplaar te zoeken. Wel helpt het om vooraf te bepalen wat je acceptabel vindt. Denk aan een naam op het label, een prijssticker of een beschadigde hoek. Maak bij ontvangst foto’s en vergelijk de inhoud met de aanbieding. Bewaar antwoorden van de verkoper bij je aankoopgegevens. Daarmee kun je later terugvinden waarom je voor juist dit exemplaar en deze prijs hebt gekozen.